خبر
دانشنامه علمی مهاوج منتشر کرد: گیاه وج (Acorus calamus) از طب سنتی تا شواهد آزمایشگاهی
مدخل جدید دانشنامه علمی مهاوج با عنوان «وج» منتشر شد. این مدخل جامع، گیاه Acorus calamus را از نظر گیاه‌شناسی، ترکیبات شیمیایی، کاربردهای سنتی و ملاحظات ایمنی بررسی می‌کند.
دانشنامه علمی مهاوج در تازه‌ترین به‌روزرسانی خود، مدخل جامع گیاه وج با نام علمی Acorus calamus را در بخش دانشنامه منتشر کرد. وج گیاهی علفی، چندساله، معطر و نیمه‌آبزی از خانواده Acoraceae است که ریزوم خزنده و برگ‌های شمشیری‌شکل دارد و در حاشیه مرداب‌ها، برکه‌ها و خاک‌های مرطوب می‌روید.
بر اساس این مدخل، بخش‌های دارویی اصلی گیاه شامل ریزوم، برگ و ریشه است. ریزوم وج مهم‌ترین بخش دارویی آن محسوب می‌شود و سابقه‌ای طولانی در طب سنتی ایران، هند، چین و یونان دارد. در طب سنتی از این گیاه برای بهبود هاضمه، نفخ، سرفه، التهاب، دردهای عصبی و آرام‌بخشی استفاده می‌شده است.
در بخش ترکیبات شیمیایی این مدخل، به روغن‌های اسانس و ترکیباتی مانند بتا-آزارون، آلفا-آزارون، آکورنون و ایزوکالامندیول اشاره شده است. مطالعات آزمایشگاهی نیز اثرات ضدالتهاب، آنتی‌اکسیدان، ضداسپاسم، ضدمیکروب و آرام‌بخش را برای این گیاه گزارش کرده‌اند.
مدخل جدید همچنین به تفاوت واریته‌های دیپلوئید، تریپلوئید و تتراپلوئید از نظر میزان بتا-آزارون پرداخته و هشدار می‌دهد که مصرف خودسرانه واریته‌های با آزارون بالا، به‌ویژه نوع هندی و تتراپلوئید، می‌تواند خطرناک باشد. بر همین اساس، استفاده دارویی از گیاه وج باید زیر نظر متخصص طب سنتی یا فارماکولوژیست انجام شود.
علاقه‌مندان می‌توانند متن کامل این مدخل را در بخش «دانشنامه» سایت مهاوج مطالعه کنند.
بر اساس این مدخل، بخش‌های دارویی اصلی گیاه شامل ریزوم، برگ و ریشه است. ریزوم وج مهم‌ترین بخش دارویی آن محسوب می‌شود و سابقه‌ای طولانی در طب سنتی ایران، هند، چین و یونان دارد. در طب سنتی از این گیاه برای بهبود هاضمه، نفخ، سرفه، التهاب، دردهای عصبی و آرام‌بخشی استفاده می‌شده است.
در بخش ترکیبات شیمیایی این مدخل، به روغن‌های اسانس و ترکیباتی مانند بتا-آزارون، آلفا-آزارون، آکورنون و ایزوکالامندیول اشاره شده است. مطالعات آزمایشگاهی نیز اثرات ضدالتهاب، آنتی‌اکسیدان، ضداسپاسم، ضدمیکروب و آرام‌بخش را برای این گیاه گزارش کرده‌اند.
مدخل جدید همچنین به تفاوت واریته‌های دیپلوئید، تریپلوئید و تتراپلوئید از نظر میزان بتا-آزارون پرداخته و هشدار می‌دهد که مصرف خودسرانه واریته‌های با آزارون بالا، به‌ویژه نوع هندی و تتراپلوئید، می‌تواند خطرناک باشد. بر همین اساس، استفاده دارویی از گیاه وج باید زیر نظر متخصص طب سنتی یا فارماکولوژیست انجام شود.
علاقه‌مندان می‌توانند متن کامل این مدخل را در بخش «دانشنامه» سایت مهاوج مطالعه کنند.
تصاویر مرتبط